|
TARİHÇE VE KONUM
Hamidiye Kasabası'nın insanları 1903 yılında güzel vatan Kırım'dan göç etmek zorunda bırakılmış ve Anavatana gelmişlerdir. Kurulu olduğu mevki Aksaray - Adana (E 90) karayolu üzeri Aksaray a 12 km uzaklıktadır ve organize sanayi bölgesiyle yan yanadır.
Taşpınar, Armutlu, Aratol, Kutlu ve Aksaray'a komşudur.
Bir rivayete göre Fatih Sultan Mehmet Han İstanbul u fethinde bir çok din alimini burayı islamlaştırmak için yanında götürdüğü gibi Kırımın fethinde de aynı uygulama yapılmış.
Göç eden dedelerimizin atalarımızın anlatığı bir anıya göre;
'' Fetihten öncede Kırım da tek tük Türk varmış. burada Kızıl Alma diye bir dağ varmış oraya geldiklerinde ağaçlara kırk torba asarlarmış. Bir gün Türkler buraya gelecek bu torbaları atlarına taksınlar derlermiş.Hakikaten de öyle olmuş, Kırım'a giren Türk 'ler bu torbaları kullanmışlarbu kırk torbadan esinlenerek de adını KIRIM koymuşlar.''
Rusya tarafından Kırım tekrar işgal edilince, oradaki soydaşlarımız zor anlar yaşamışlar.Başka bir devletin emri altında yaşamayı hazmedememişler. 1876 yılında rus çarı nikola ile Sultan II. Abdulhamit arasında yapılan anlaşmaya göretekrar Türkiye'ye yerleşmişler.Aksaray'a gelen soydaşlarımız Bahçesaray'ın Karasu nahiyesinden gelmişlerdir.Bu nahiye ye bağlı 30 köyde yaşamakta idi tamamı bu anlaşmayla anavatana gelmiştir. Hala kasabamız da farklı köylerden gelmeleri dolayısıyla Aylanmalı, Taraktaşlı, ve nogay gibi isimlerle anılır.
İlimize gelen soydaşlarımız tarımla uğrşmak istemeleri sonucu ve dilden kaynaklanan bir yanlış anlama neticesindekendilerini iyi ifade edememelerinden dolayı çorak (Tatar'ca da Çokrak Verimli toprak anlamına gelir) bölgeye yerleştirilmiştir. İlk gelenlerin evleri Devlet tarafından yaptırılmıştır. Burası Alaca mevkii imiş Alaca ismini burdan alan kasabamızın ismi daha sonra II: Abdulhamid'den esinlenerek Hamidiye olarak değiştirilmiştir.
|
|
HAMİDİYE'NİN GELİŞİMİ VE GEÇİMİ
Hamidiye halkı tarım amacı ile oturdukları bölgenin bataklık ve sazlık olması nedeniylehayvancılık ve sığır besiciliği ve sütcülüğüne yönelmişlerdir.İlk zamanlar çorak olması nedeniyle şehirde toprakla örtülü evlerin üstüne Attıkları çorağı buradan at arabaları ile götürüp satarak geçimlerini sağlamışlardır.
hayvancılıkta sığır kullanılırkenbataklığın kurutulması neticesinde koyunculuk ve tarımda gelişme göstermiştir.
tarımda hububatın yanısıra sulu bölgelerde yonca ve pancarekimide yapılır.Tekke ve tokuş denilen bölgeye Hasandağı ve Bağlıköyden gelen su kanal vasıtasıyla kasabadan geçer ve bu sudan sulama amacıyla faydalanır halkımız.
kasabada Kırım kömbesi dediğimiz ekmek meşhurdur hemen hemen her evde bulunan fırınlar sayesinde vatandaş kendi ekmeğini kendi yapar.
Düğünlerimiz 3 gün sürüp cuma başlar pazar biter. Cuma günü akay tarafında çalgılı eğlence yapılıp, cumartesi kız tarafında bir tarafda apakayların eğlencesi olurken bir taraftada mevlütlü yemek verilir.
pazar günü genelde ikindi vaktinde konvoy oluşturup kız evinden alınıp erkek tarafa getirilir ve akşamınada yine akay tarafının verdiği mevlütlü bir yemekle düğün son bulur.
kasabamız insanı birbirine tutkundur. Fazla bir yaşanmaz ufak tefek olaylarıda büyükler bir araya gelip çözerler.
Göç alan bir yer değildir kasabamız Organize sanayiinin gelmesiylede işsizlik problemini aşmaya başlamıştır.
NÜFUSU
Nüfusumuz 2000 in üzerinde olup.
İki dönem önce Belediye olmuş ve elden geldiği kadar çalışmalar yürütülmektedir.
|
18 Mayıs 1944 SÜRGÜN